කැලයක්, ගඟක්, ගමක් අතරවූ කතාවක්..!
නගරය එපා වුණාම අපි දුවන්නෙම කැලේට. එහෙම දුවන්න හයියක් නැත්තං අපි හිතින් හරි දුවනවා කැලේට. ඒ කාංසිය මකාගන්න. එහෙම දුවන්නෙම දුක අලවගෙන ටික දවසක් ජීවත් වෙන්න. ඒක පොඩි සොමියක් ජීවිතේට!. මෙහෙම කතා ෆිල්ම් වුණත් දැන් දැන් හැදෙනවා ඕසෙට. විමුක්තිගේ චත්රක්, ඒ වගේ සිනමාවක්. මට හිතෙන්නෙම ශිෂ්ඨාචාරේ හොයාගෙන ඉවක් බවක් නැතුව දුවපු අපි ආයිත් ආපස්සට දුවන්නමයි…









